Andrzej Szatan

Urodzony 15.05.1954 w Niemodlinie.Wykształcenie wyższe (WSP w Opolu, rok ukończenie 1977)Doświadczenie zawodowe

15.05.1977 - 31.08.1990 - redakcja ?Trybuny Opolskiej?, dziennikarz, zastępca sekretarza redakcji.

1.09.1990 - 21.01.1993 - redakcja ?Gazety Opolskiej?, dziennikarz.

1.02.1993 - 30.04.1996 - redakcja ?Gazety Opolskiej?, kierownik działu, redaktor naczelny.

1.05.1996 - 31.12.2004 - redakcja ?Nowej Trybuny Opolskiej?, kierownik działu, członek kolegium redakcyjnego.

1.01. 2006 ? 31.12.2006 ? redakcja ?Moje Miasto? Słupsk, sekretarz redakcji.

Autor dwóch książek o tematyce sportowej (Historia piłką pisana oraz Czterdzieści lat minęło).

Hobby: sport, muzyka, ksiażka.

Bartosz Szaraniec

Ur. 27.10.1979 w Warszawie
Wykształcenie: technik informatyk
1998 ? matura w liceum im. Marii Dąbrowskiej w Komorowie
1999-2000 ? studia na wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej,
2001- 2002 Studia w Wyższej Szkole Informatyki Milacollege
Doświadczenie zawodowe
1 października 2001 - 30 kwietnia 2004 w firmie IMGroup (od czerwca 2002 zmiana nazwy: Cenega Poland).
Od września 2004 praca w redakcja "Kulisy Powiatu"

Milena Zatylna

Z wykształcenia jestem filologiem. Studiowałam też dziennikarstwo na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Zawsze wiedziałam, że trafię do świata mediów, dla którego ? bez żalu ? porzuciłam belfrowanie.
Uwielbiam moją pracę i nie zamieniłabym jej na żadną inną. Dziennikarstwo to chaos, improwizacja, nagłe zwroty akcji ? i to jest w nim najbardziej fascynujące. Wstając rano nigdy nie wiem, dokąd rzuci mnie reporterski żywioł.
Dzięki pracy spotykam niezwykłych ludzi, którzy dzielą się ze mną swoimi tajemnicami, opowiadają o radościach, dramatach, pasjach, zmartwieniach, troskach i nadziejach. Od bohaterów moich reportaży nauczyłam się ufać życiu i wierzyć, że to co nam przynosi ma sens.
A po pracy relaksuję się rozwiązując łamigłówki i zadania matematyczne, spaceruję z psami, pływam, jeżdżę na rowerze, a także piekę ciasta. Lubię eksperymentować w kuchni, często gotuję dla rodziny i przyjaciół, ale z braku czasu moje codzienne menu składa się zazwyczaj z pospiesznie wypitego kubka supermocnej, gorzkiej kawy i płatków z mlekiem.
Interesuję się historią i kulturą krajów Dalekiego Wschodu ? ostatnio podjęłam nawet karkołomną próbę nauki chińskiego.
Uwielbiam taniec, dobrą lekturę, podróże bliskie i dalekie, górskie wędrówki. Marzę o domku ? koniecznie z kominkiem ? w malowniczej karkonoskiej dolince i o wyprawie samochodowej przez Stany Zjednoczone ? od Wschodniego do Zachodniego Wybrzeża ? jak u Jacka Kerouaca.
Kolekcjonuję dobre wspomnienia , a o tych złych zwykle szybko zapominam.

Małgorzata Kuc

Z wykształcenia jestem mgr filologii polskiej. Ukończyłam też studia dziennikarskie na Uniwersytecie Wrocławskim. Moja przygoda z mediami zaczęła się zupełnie przypadkowo i ku niezadowoleniu moich najbliższych trwa po dziś dzień. Gdyby ktoś kilka lat wcześniej powiedział mi, że w przyszłości będę pracować w zawodzie dziennikarza - reportera ? nie uwierzyłabym. W czasie studiów jeszcze w Opolu trafiałam na obowiązkowe praktyki do jednej z tamtejszych rozgłośni radiowych. Dano mi mikrofon i powiedziano: idź w miasto i zrób jakiś materiał. Od tego wszystko tak naprawdę się zaczęło. Po studiach na Uniwersytecie Opolskim przez rok pracowałam w opolskim oddziale radia ?Planeta?. To była pierwsza poważna szkoła przetrwania i chyba wybór życiowej drogi. Wywiady z władzami, rozmowy ze zwykłymi ludźmi, którzy nierzadko stawali się bohaterami moich programów. Specjalizowałam się wówczas głównie, choć nie tylko, w przeprowadzaniu sond ulicznych, które emitowane były także na planetarnych antenach Bielska, Katowic i Krakowa. W swoim, chciałoby się powiedzieć krótkim życiu, ale tak niestety nie jest, miałam również okazję współpracować z jednym z tygodników wydawanych na Opolszczyźnie.

Od początku tego roku pracuję w ?Kulisach?. Mój teren działania obejmuje Olesno i jego okolice. Mikrofon zamieniłam na dyktafon i ołówek. Praca podobna, a jednak zupełnie inna. Wspólny mianownik w postaci adrenaliny ten sam.

Stanisław Banaśkiewicz

ur. 1953 r w Wołczynie

Wykształcenie średnie - technik komunikacji w zakresie ruch i przewozy kolejowe
Kariera zawodowa:
-    dyżurny ruchu na stacjach PKP w Kostowie i w Bąkowie,
-    zasadnicza służba wojskowa (wiosna 1973-1975) w jednostce liniowej wojsk zmechanizowanych w Szczecinie,
-    od luty 1978 do czerwca 2007r - policjant najpierw w Komisariacie Kolejowym MO w Kluczborku, dalej jako starszy posterunkowy PMO Zębowice, od 1988 r w Komendzie Policji w Kluczborku jako dzielnicowy, kierownik Rewiru Dzielnicowych, referent dochodzeniowy, asystent d/s informatyki. Od 1998 r z krótką przerwą pełniłem funkcję nieetatowego oficera prasowego Komendanta Powiatowego Policji w Kluczborku.
Z powiatem kluczborskim związany jestem od urodzenia. Zawsze dużo czytałem, stąd pewnie wzięła się łatwość wypowiadania swoich myśli. W czasie gdy byłem policjantem musiałem dużo pisać. Preferowałem działania profilaktyczne. Chętnie nawiązywałem kontakty z przedstawicielami mediów. Odbyłem szereg szkoleń zawodowych w tym kierunku. Zdobywałem też wiedzę w procesie samokształcenia. Redagowałem stronę internetową KPP Kluczbork osiągając wysoką pozycję w rankingu zawodowym. Dbałość o budowanie pozytywnego wizerunku policji to wysoce stresujące zajęcie. Z ulgą odchodziłem na emeryturę. Pozostała we mnie chęć dzielenia się swoimi spostrzeżeniami. Gazeta lokalna wydawała się dobrym nośnikiem informacji. W czasie jednej z rozmów z Prezesem Aleksandrem Świeykowskim, zachęcił mnie do podjęcia stałej współpracy z tygodnikiem "Kulisy Powiatu". Ceniłem osobę, a ponieważ potrafił "połechtać" moją próżność, zgodziłem się. Obecne pisanie przynosi mi chyba większą radość bo nie stanowi przymusu. We wszystkim, oburza się trochę moje lenistwo. Jak długo będę czuł, że moje teksty spotykają się z zainteresowaniem to pewnie wytrwam.

Agnieszka Kozłowska

Do redakcji trafiłam przypadkowo... straciłam pracę i odpowiedziałam na ogłoszenie w gazecie... udało się, dostałam szansę spróbowania swoich sił... nie wierzę w siebie do końca i nie wierzyłam też zapewnieniom, że mam szansę sobie poradzić... ciągle próbuję, ale przy okazji też robię to co uwielbiam.. szperam w cudzym życiu... sprawdzam przyzwyczajenia i pasje innych... to jest wciągające... jestem dziwna i zdaję sobie z tego sprawę... jestem inna, a może jednak nie... może taka sama jak inni... może oni też myślą jak ja???